Hoe het allemaal begon

Ons verhaal krijgt een nieuwe en bijzondere wending als in 1992 de productie begint in Bogotá, Zuid Colombia. Er was ongetwijfeld genoeg goedkope arbeid te vinden in vele derde wereld landen maar zo'n idee werd door Nick verafschuwd. In Colombia vond hij een werkplaats waar zo'n twaalftal dames 2 naaimachines gebruikten. De werkplaats werd geleid door de Miquelina Foundation, geleid door zuster Ester Castano, opgezet om wanhopige vrouwen (de meesten hadden tot dan toe geen alternatief gehad buiten de prostitutie) een vak te leren en geld te laten verdienen.

Er zijn nu meer dan 12 dozijn vrouwen werkzaam in de fabriek, die samen zo'n 4000 kledingstukken per maand maken op 120 machines. Er is een kleuterschool aanwezig en er wordt les gegeven in het leren lezen en formele training. De meeste werknemers hebben een officieel diploma. Nick is net zo trots op wat hij hier heeft kunnen doen als op zijn buitengewone product. De fabriek heeft zelfs het ISO 9002 certificaat standaard verkregen. Minder dan 1% wordt teruggestuurd, en ieder stuk kan naar de bron teruggeleid worden.

Aan de muur van de directiekamer hangen de handtekeneingen van twee Prime Ministers en drie "Queen's Awards" ontvangen in 1996, 1999 and 2004. Zoals het Nikwax Cultural Statement duidelijk maakt, de structuur van de organisatie is gericht op doorgaande groei. De groei van een organisatie is alleen gerechtvaardigd wanneer deze heilzame eigenschappen heeft, die het volgende proberen te bereiken:

• Het leveren van producten en diensten die de kwaliteit van het leven van de kopers verbeteren.
• Het behouden van een hoog niveau van winstgevendheid
• Persoonlijke groei van de vaardigheden, het zelfvertrouwen en het verantwoordelijkheidsgevoel van alle werknemers.
• De bemoediging tot innovatie en creativiteit binnen alle lagen van de organisatie
• Een verantwoordelijke aanpak betreffende milieu kwesties

De toepassing, waar mogelijk, van bovenstaande principes door alle directe en indirecte werknemers van Nikwax.